Isle of Man

Het Genieten.
Plaats reactie
Linda Truijens
50-99
50-99
Berichten: 85
Lid geworden op: 17 apr 2017 21:33
Verstuurde bedankjes: 6 keren
Ontvangen bedankjes: 42 keren

Isle of Man

Bericht door Linda Truijens » 17 sep 2018 19:43

Mijn foto, gemaakt bij de Goose Neck
Mijn foto, gemaakt bij de Goose Neck



Gebruikersavatar
charlesb52
*
*
Berichten: 1853
Lid geworden op: 19 sep 2015 11:15
Locatie: Maastricht
Verstuurde bedankjes: 763 keren
Ontvangen bedankjes: 304 keren
Contacteer:

Re: Isle of Man

Bericht door charlesb52 » 17 sep 2018 21:07

Vertel, vertel!!!



Gebruikersavatar
bow
1000-1249
1000-1249
Berichten: 1108
Lid geworden op: 20 sep 2015 23:36
Verstuurde bedankjes: 50 keren
Ontvangen bedankjes: 118 keren

Re: Isle of Man

Bericht door bow » 17 sep 2018 21:37

Dat is gaaf zeg



Linda Truijens
50-99
50-99
Berichten: 85
Lid geworden op: 17 apr 2017 21:33
Verstuurde bedankjes: 6 keren
Ontvangen bedankjes: 42 keren

Re: Isle of Man

Bericht door Linda Truijens » 17 sep 2018 22:08

Verhaal volgt. Ik heb mijn polsen gekneusd toen ik vorige week van mijn fiets viel😣



Linda Truijens
50-99
50-99
Berichten: 85
Lid geworden op: 17 apr 2017 21:33
Verstuurde bedankjes: 6 keren
Ontvangen bedankjes: 42 keren

Re: Isle of Man

Bericht door Linda Truijens » 18 sep 2018 00:17

Ok, nu met tekst.
Op de Ferry naar Hull vanuit Europoort.
Op de Ferry naar Hull vanuit Europoort.
Wachten in de regen bij Liverpool.
Wachten in de regen bij Liverpool.
Vorig jaar ben ik in contact gekomen met de Road Rocket Caferacer Club. Toen ik tijdens het Kleppenjagerstreffen van hun “vieze voorzitter” hoorde dat zij een trip naar Isle of Man aan het organiseren waren, wist ik niet hoe snel ik lid moest worden. Een trip naar de races op Isle of Man stond al jaren op mijn verlanglijstje. Dit verlanglijstje deelde ik jarenlang met een goede vriend en mede motorrijder tot hij per ongeluk met zijn vinger in een trouwring struikelde en hij deed wat hij altijd beweerde nooit of te nimmer te doen, namelijk stoppen met motorrijden.
Onnodig dus om te zeggen dat ik mij al vanaf afgelopen najaar verheugde op deze reis. Erg veel mensen van de club kende ik toen nog niet, maar ik was waarschijnlijk zelfs lid geworden van de Jehova´s getuigen als zij zo´n trip zouden organiseren. Inmiddels heb ik toch al een aantal leden ontmoet en dat beviel prima. Uiteindelijk zouden we met een groep van 26 man en 2 vrouw gaan. Er reed ook een bus mee met 2 motoren, een partytent en alles wat we er nog bij konden stouwen. 1 van de leden had recentelijk een nieuwe heup gekregen en kon niet langer dan een uurtje motorrijden en de ander vond het prima om de bus te besturen en zo konden ze elkaar gezelschap houden.
Afgelopen Woensdag 22 Augustus was het dan eindelijk zover. Om 4 uur hadden we met een deel van de groep afgesproken in Gouda bij een van de leden om daar te eten en daarna zouden we in groepsverband naar de ferry rijden. Vol verwachting en ook wel zenuwachtig ging ik op weg. Ik had ten slotte nog nooit links gereden en ik ben ook al geen held qua zeeziekte. Daarnaast, anderhalve week op stap met mensen die ik niet tot nauwelijks kende, vond ik toch ook wel redelijk spannend.
Vlak voor Gouda ging ik nog even tanken, want Sportstertankje en daarnaast is het natuurlijk etiquette om altijd volgetankt aan te komen. Daar kwam ik al 2 clubleden uit het hoge noorden tegen, die er natuurlijk al een flinke rit op hadden zitten. Gezamenlijk vervolgden we de rit naar Gouda, waar de rest ook al was gearriveerd. Deze groep kende ik al grotendeels en de stemming zat er al meteen goed in.
Vol goede moed vertrokken wij uit Gouda om gelijk de file op de A12 in te duiken. Dolle pret om met zo’n 12 motoren tussen de files door te laveren. Zeker als dit voor de een dagelijkse kost is en voor de ander een bijna volstrekt onbekend fenomeen. De bus zijn we uiteraard direct kwijtgeraakt. Hoe dan ook, we zijn allemaal toch nog op tijd bij de boot aangekomen, ook de bus, want die had gewoon een alternatieve route genomen. Wat is zo’n boot trouwens enorm groot! Ik vond het best wel indrukwekkend om die boot in te rijden en onze motoren tussen alle andere motoren vast te binden. Nadat we onze spullen in de hutten gelegd hadden, gingen we ons verzamelen in de bar. Daar werd onze groep compleet en ontmoette ik dus ook de rest van het gezelschap. Tegen de tijd dat de boot wegvoer zaten wij al uitgebreid aan het bier en was het bijzonder gezellig.
De volgende ochtend zouden we bij de haven een Engelse vriend van de club ontmoeten, die een mooie route door the Peak district zou voorrijden, via de Snake pass. We hadden immers tijd zat, want van Hull naar Liverpool is niet zo ver en we hadden de avondboot naar Isle of Man. Zoals gewoonlijk bij de RRC, vielen we bij het verlaten van de boot al uiteen in meerdere groepjes. Sommigen wilden sowieso niet met een te grote groep rijden en een ander groepje wilde toch via een andere route rijden. Dus bleef grofweg de helft van de groep over. In die samenstelling zijn we Engeland doorgereden via allerlei schitterende weggetjes en dus ook de Snake pass. Een prachtige omgeving, hoewel ik me toch vooral heb geconcentreerd op het links rijden, het verkeer en het bijhouden van de groep, want we heten natuurlijk niet voor niets de Road Rocket Caferacer club. Het rijdt fantastisch, maar ik moet er wel mijn hoofd bijhouden. Onderweg is er welgeteld 1 koppelingskabel geknapt, die in bewonderenswaardig hoog tempo vervangen is door Jurgen. Toch een keurige score voor een groep motoren, waarvan de oudste een BSA uit ’57 is. Uiteraard zijn we tijdens het rijden nog 2 leden kwijtgeraakt, maar via de groepsapp was duidelijk dat ze niet in panne waren gevallen, maar gewoon via een andere route bij de boot naar Liverpool zouden arriveren. Toeren met oude motoren is super, maar moderne communicatietechnieken zijn toch wel erg handig als je met een groep bent.
Helaas, toen wij Liverpool binnenreden, werd het echt Engels weer en konden we in de stromende regen op de boot gaan wachten. Er was inmiddels wel genoeg te zien, want er stonden zoveel klassieke en bijzondere motoren zij aan zij met allerlei modern spul, dat ik me geen moment verveeld heb. Gelukkig hebben we op een bepaald moment wel iets van een overdekte wachtruimte gevonden, want het regende aardig door. De boottocht naar het eiland zou zo’n 3 uur duren en deze was helaas een stuk onstuimiger. Gelukkig had ik wel een polsbandje om tegen de zeeziekte, maar ik begon me op den duur toch steeds minder prettig te voelen en ik zag een aantal anderen ook al wat groenig om de neus worden. Dus ben ik maar naar buiten gegaan en heb me de verdere reis heel fanatiek op de horizon geconcentreerd. Dat hielp gelukkig net genoeg.
Toen volgde het laatste deel van de reis in het donker over een onbekend eiland, terwijl de vermoeidheid inmiddels flink had toegeslagen. Dat viel me niet echt mee, want de bochten zijn scherp en zo gauw ik het achterlicht van mijn voorganger niet meer zag, vond ik de weg erg moeilijk te zien. Gelukkig was daar na een half uurtje of zo dan toch eindelijk de camping, waar we met onze laatste restjes energie in het donker en in de harde wind de tenten hebben opgezet, een paar biertjes achterover hebben getikt en in slaap gevallen zijn.
Het Eiland
Toen ik de volgende ochtend wakker werd, was het droog en bleek het een prachtige groene omgeving te zijn. Na een rustige start van de dag zijn we gezamenlijk de grote partytent gaan opzetten en hebben we ons kamp voor het verblijf ingericht en de drank koud gelegd.
Inmiddels was het tijd om op de motor te stappen en naar Kirk Michael te rijden om daar de eerste trainingsronden van die dag te gaan bekijken. Dat was een mooie plek, met een terrasje en een pub naast de kerk. Maar helaas, tijdens het wachten werd de lucht steeds donkerder en kwam al snel het bericht dat de training werd uitgesteld i.v.m. het weer. Al snel kwam ook bij ons het water met bakken uit de lucht en zijn we snel de pub in gedoken. Daar was het droog en warm.
Na deze ongeplande pauze zijn we weer opgestapt en konden we verder rijden over het circuit omdat de baan weer was vrijgegeven voor het verkeer. Toen begon ik pas echt te merken dat we over een circuit reden. Overal langs de weg zie je reclame doeken, tribunes, hooibalen en TT -Marshals in fluo hesjes. Dat geeft toch wel een bijzonder gevoel. Het bleef verder gelukkig droog en wij zijn doorgereden over het circuit, langs de beroemde Gooseneck, waar een fotograaf staat die van iedere langsrijdende motorrijder een foto maakt die je achteraf kunt bestellen. Vervolgens zijn we gestopt bij The Bungalow, waar het standbeeld van Joey Dunlop voor het museum staat en het treintje van Man langskomt. Je staat hier behoorlijk hoog en we hadden een schitterend uitzicht over het eiland en de zee. Daarna door naar de Creg-Ny-Baa Dining room. Een van de meest favoriete plekken om de races te zien. Heel typerend was wel de kooi constructie die om het terras gebouwd was. Je zou toch bijna denken dat er weleens wat mis gaat daar. Inmiddels was de zon toch echt goed doorgebroken en konden we genieten van een schitterende blauwe lucht en een prachtig uitzicht. De volgende stop was in Douglas zelf, bij de start en finish, waar een heel terrein met allerlei standjes was ingericht. Die start en finish lag ( heel toevallig ) precies tegenover een begraafplaats. Ik moet zeggen dat ik nog nooit een groep mannen heb gezien die zich zo vol overgave op de aanwezige souvenirs stortten. Uiteraard deden de enige andere dame en ik net zo hard mee met de souvenir jacht. Dit was ten slotte toch echt iets bijzonders! Toen was het eindelijk tijd om toch eindelijk echt eens actie te gaan zien. Om de oefenrondes te zien, zijn we naar Bray Hill gereden. Dat is ergens in Douglas, maar vraag me niet waar precies. Dus daar stonden we dan, achter het muurtje in de tuin van een verzekeringsmaatschappij of zoiets in een doodgewone wijk. En toen kwam de eerste coureur langs, en daarna de volgende, want ze rijden allemaal hun eigen tijd en ze starten niet tegelijkertijd. Wat gaat dat ongelofelijk hard! Dat is echt onvoorstelbaar. Vraag me niet wie er op welke motor reed, want dat weet ik echt niet, maar wat een indrukwekkend spektakel is het. Zeker als je weet dat het klassieke motoren zijn, die langs vliegen. Voor het eerst in jaren, heb ik toch maar oordopjes in gedaan, want wat een geweld was dit. Tegen de tijd dat de oefenrondes voorbij waren en we de baan weer op mochten was het toch al wat later op de dag en in de schemering reden wij terug naar de camping, waarbij Geert op zijn Guzzi met naverbranding in zijn uitlaten voor een prachtig schouwspel zorgde.
Bijlagen
Dit zie je zomaar staan in de regen.
Dit zie je zomaar staan in de regen.



Linda Truijens
50-99
50-99
Berichten: 85
Lid geworden op: 17 apr 2017 21:33
Verstuurde bedankjes: 6 keren
Ontvangen bedankjes: 42 keren

Re: Isle of Man

Bericht door Linda Truijens » 18 sep 2018 00:32

Een Rudge met handgeschilderd kenteken en losse lampjes zoals je op een fiets kan knopen.
Een Rudge met handgeschilderd kenteken en losse lampjes zoals je op een fiets kan knopen.
Brommers kieken toen het weer droog weas
Brommers kieken toen het weer droog weas
Zonsondergang richting zeeziekte
Zonsondergang richting zeeziekte
Ons veld met kampement
Ons veld met kampement
the Bungalow met treintje
the Bungalow met treintje
Hekwerk rond terras van de Creg-Ny-Baa Dining room
Hekwerk rond terras van de Creg-Ny-Baa Dining room
start en finish tegenover kerkhof!
start en finish tegenover kerkhof!
parkeren bij Bray Hill
parkeren bij Bray Hill
20180824_181252.jpg
achter de linies
achter de linies
Baan bij Bray Hill
Baan bij Bray Hill



Gebruikersavatar
MoneyFor
1000-1249
1000-1249
Berichten: 1229
Lid geworden op: 10 jan 2018 07:09
Locatie: Heusden
Verstuurde bedankjes: 192 keren
Ontvangen bedankjes: 436 keren
Contacteer:

Re: Isle of Man

Bericht door MoneyFor » 18 sep 2018 07:40

Zeer leuke ervaring lijkt me, toffe foto's om te bewaren.


Afbeelding

SPORTSTER ONDERDELEN TE KOOP : >> KLIK HIER<<

Gebruikersavatar
charlesb52
*
*
Berichten: 1853
Lid geworden op: 19 sep 2015 11:15
Locatie: Maastricht
Verstuurde bedankjes: 763 keren
Ontvangen bedankjes: 304 keren
Contacteer:

Re: Isle of Man

Bericht door charlesb52 » 18 sep 2018 07:42

Dat was mooi!!!!!
Dank voor ‘t delen 👌🏼👌🏼!!!



Gebruikersavatar
bow
1000-1249
1000-1249
Berichten: 1108
Lid geworden op: 20 sep 2015 23:36
Verstuurde bedankjes: 50 keren
Ontvangen bedankjes: 118 keren

Re: Isle of Man

Bericht door bow » 18 sep 2018 07:50

Zo beste lap tekst heb je er op geknald
Maar nu weet ik wel dat ik dit ook een keer gezien moet hebben. Geweldige ervaring. Dank voor het delen.



Linda Truijens
50-99
50-99
Berichten: 85
Lid geworden op: 17 apr 2017 21:33
Verstuurde bedankjes: 6 keren
Ontvangen bedankjes: 42 keren

Re: Isle of Man

Bericht door Linda Truijens » 18 sep 2018 09:18

Het is een prachtig eiland, ook los van de races. Dit was de classic TT dat schijnt wel een stuk rustiger te zijn, maar ik vond het juist erg ok. De gewone schijnt wel echt een gekkenhuis te zijn heb ik gehoord. Maar, ook voor de classic TT moet je volgens mij wel iets van een jaar tevoren al de Steampacket boat naar Douglas reserveren.



Gebruikersavatar
Peke
Moderator
Moderator
Berichten: 699
Lid geworden op: 23 sep 2015 06:15
Verstuurde bedankjes: 105 keren
Ontvangen bedankjes: 124 keren

Re: Isle of Man

Bericht door Peke » 18 sep 2018 09:42

Leuk verhaal bedankt


Wacht niet met genieten tot later….Want als later eerder komt ben je te laat.

Plaats reactie